İş yerinde su sebilinin başında ya da zımnî ileti kümelerinde yapılan küçük işveren dedikodularının aslında sandığımızdan çok daha derin tesirleri olduğu ortaya çıktı. Rutgers ve Utah State üniversitelerinden araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, yöneticiler hakkında dedikodu yapmanın çalışanlar üzerinde iki ucu keskin bir bıçak tesiri yarattığını gösteriyor.

Birçok ofis çalışanı işverenini çekiştirdikten sonra içten içe bir suçluluk yahut kaygı hissetse de, bu durumun grup ruhunu perçinleyen şaşırtan bir “bağ kurma” aracına dönüştüğü gözlemlendi. Araştırma grubu, 10 gün boyunca farklı kesimlerden yüzlerce ofis çalışanını mercek altına aldı. İştirakçilere her gün makul aralıklarla işverenleri hakkında konuşup konuşmadıkları ve sonrasında neler hissettikleri soruldu. Elde edilen bulgular hayli dengeli bir tabloyu işaret ediyor: Dedikodu yapan bireylerde utanç duygusu artsa da birebir tecrübesi paylaşan meslektaşlar ortasındaki “bizden biri” hissi güçleniyor. Bu aidiyet duygusu, çalışanların o gün içerisinde birbirleriyle çok daha uyumlu ve yardımsever hareket etmesini sağlıyor.

Sosyal hayatta kalma stratejisi olarak dedikodu

Çalışmanın muharrirlerinden Profesör Rebecca Greenbaum, bu durumu insanın toplumsal hayatta kalma içgüdüsüne bağlıyor. Greenbaum’a nazaran bazen kendimizi “bunu yapmamalıyım