En erişilmez ve gizemli bölgelerden bahsederken, çoklukla akla birinci gelen örnek uzay olur. Lakin bilim insanları, okyanus tabanının derinlikleri hakkında Ay’ın yüzeyinden daha az şey bildiğimizi her vakit vurguluyor. Bu bilinmezliği sona erdirmek (ya da en azından azaltmak) emeliyle, Japonya’da gerçekleştirilen “Ateş Çemberi” Keşif Gezisi, Pasifik Okyanusu’nun en derin kısımlarını keşfederek yaklaşık 30.000 farklı organizmayı ve yaşadıkları hadal bölgesini belgeledi.
Mürettebatlı denizaltılar, Japonya, Ryukyu ve Izu-Ogasawara isimlerini taşıyan üç başka Japon dalma hendeğinde, deniz yüzeyinden 6.939 ila 9.775 metre ortasında derinlikte bulunan hadal bölgesine iniş yaptı. Bu, okyanusun en derin noktasının eşi gibisi görülmemiş bir incelemesiydi ve bilim beşerlerine, son derece tuhaf derin deniz canlılarını kendi doğal ortamlarında gözlemleme fırsatı sundu.
Minderoo-UWA Derin Deniz Araştırma Merkezi’nden, çalışmanın başyazarı Dr. Denise Swanborn, bu çalışmanın hadal bölgesindeki biyolojik çeşitlilik ve habitatların bugüne kadarki en ayrıntılı yerinde incelemesini temsil ettiğini söylüyor. Tarihî olarak derin deniz bilgisi, organizmaların doğal ortamları hakkında kâfi bilgi vermeyen trol örneklerinden elde ediliyordu.
Araştırmacılar, yaklaşık 30.000 hadal bentik organizmayı (deniz tabanında yaşayan) ve onların habitatlarını kaydederek değerli bulgulara ulaştı. Elde edilen bilgiler, cins oluşumlarını hem derinlik ve besin temini üzere büyük ölçekli faktörlere hem de arazi yapısı üzere daha ince ölçekli faktörlere bağlamayı mümkün kıldı.
Dr. Swanborn, “Hendekler arasındaki farklılıkların büyük ölçekli faktörlerle alakalı olduğunu, fakat birebir derinlikteki hendekler içinde, tarihi sismik bozulmaların (depremler, heyelanlar, tortu bulutları) biyolojik topluluklarda farklılıklara yol açtığını bulduk” açıklamasını yaptı. Birebir vakitte deniz tabanı eğimi ve arazi tipinin de lokal biyolojik çeşitliliği şekillendiren faktörler ortasında olduğunu ekledi.
Bu keşif gezisi sırasında 9.100 metre derinlikte geniş bir deniz zambakları çayırı, 7.500 metre derinlikte bir derin deniz hıyarı cinsi olan Elpidia sürülerinin yoğunluğu ve 7.300 metre derinlikte yüzen hoş kanatlı Pseudoliparis balıklarının keşfi üzere pek çok dikkat alımlı müşahede yapıldı. Bu bölgeleri birinci kere doğal ortamlarında gören takım için heyecan doruktaydı. Swanborn, ister denizaltının içinden ister gemideki gruptan olsun, bu bölgeleri birinci görenlerden biri olmanın eşsiz bir tecrübe olduğunu lisana getirdi.
Journal of Biogeography mecmuasında yayımlanan bu çalışma, hadal derinliklerinden alınan görüntü kesit bilgileriyle çalışmanın ne kadar az ve inanılmaz olduğunu kanıtlıyor. Üç farklı dalma çukurundan elde edilen imgeler, bu keşfedilmemiş derin deniz ortamlarını karşılaştırmak için eşsiz bir fırsat sunarak, okyanus biyolojisi hakkındaki bilgilerimizi derinleştiriyor.
