İnsanlık tarihinin en büyük muamması olan “Evrende yalnız mıyız?” sorusu, bilim dünyasının en saygın isimlerinden birinden gelen tezli bir karşılıkla tekrar gündeme oturdu. İngiltere’nin önde edilen uzay bilimcilerinden Profesör Dame Maggie Aderin-Pocock, cihanda öbür canlıların varlığından “kesinlikle emin” olduğunu lisana getirerek heyecan verici bir tarih verdi.
Londra Üniversite Akademisi (UCL) Fizik ve Astronomi Bölümü’nde misyon yapan ünlü bilim insanı, 2075 yılına kadar öteki bir gezegende ömrün izlerine dair somut bir ispat bulacağımızı öngörüyor.
Aderin-Pocock’a nazaran bu keşif, kolay bir mikrobiyal hayat formu olabileceği üzere, bizden çok daha ileri bir teknolojiye sahip bir medeniyetle müsabaka ihtimalini de barındırıyor. Cihanda yaklaşık 200 milyar galaksi olduğunu hatırlatan profesör, bu devasa sayılar içinde hayatın yalnızca Dünya’ya has olmasının mantığa ters olduğunu savunuyor. Samanyolu Galaksisi’nde bile bizim Güneş’imize benzeyen 300 milyar yıldız bulunduğunu ve bu yıldızların etrafında dönen gezegenleri artık çok daha net tespit edebildiğimizi belirterek, kozmosun geri kalanını koca bir “olasılıklar okyanusu” olarak tanımlıyor.
Yaşamın izleri şimdiden belirmeye başladı mı?
Bilim dünyası aslında boş bir umudun peşinden gitmiyor. Son yıllarda elde edilen datalar umutları her geçen gün arttırıyor. Örneğin, Dünya’dan 124 ışık yılı uzaklıktaki K2-18b ötegezegeni üzerinde yapılan araştırmalar, atmosferde yalnızca canlı organizmalar tarafından üretilebilen moleküllerin varlığına işaret etti. Okyanuslarla kaplı olduğu düşünülen bu uzak dünyanın “canlı kaynıyor” olması işten bile değil. Emsal formda Mars’ta antik bir ırmak yatağında bulunan tuhaf izler, bir vakitler komşu gezegenimizde hayatın karar sürdüğüne dair en güçlü delillerden biri haline geldi. Aderin-Pocock, gerçek ispata ulaşmanın şiddetli bir süreç olduğunu kabul etse de, önümüzdeki 50 yıl içinde bu müjdeli haberi alacağımıza dair “varını ağırı ortaya koymaya” hazır görünüyor.
Ünlü bilim insanı, uzaylı denince akla gelen “yeşil küçük adamlar” imajının yerini büyük ihtimalle “gri bir balçık” formundaki ilkel canlıların alacağını düşünüyor. Lakin daha gelişmiş bir çeşitle temas kurulması durumunda, insanlığın çok dikkatli olması gerektiği konusunda da uyarıyor. Rastgele bir yabancı hayat formunun insanlıkla temas etmeden evvel büsbütün izole bir formda tahlil edilmesi gerektiğini vurgulayan profesör, bunun için şimdiden özel tesisler inşa edildiğini belirtiyor.
Profesörün geleceğe dair en büyük hayali ise emekliliğini Mars’ta geçirmek. Aderin-Pocock, uzay seyahatinin insanlığı yalnızca hudutların olmadığı bir bakış açısıyla birleştirmekle kalmayacağını, birebir vakitte bilimkurgunun yavaş yavaş bilimsel gerçeğe dönüştüğü yeni bir çağı başlatacağını söylüyor.
