Tıp dünyasında yaşanan yani bir gelişme, biyolojik hudutların nasıl zorlanabileceğini bir defa daha kanıtladı. Şiddetli bir enfeksiyon nedeniyle akciğerleri fonksiyonunu büsbütün yitiren ve adeta “eriyen” 33 yaşındaki bir hasta, organ nakli öncesinde tam iki gün boyunca akciğersiz yaşamayı başardı.
Northwestern Üniversitesi’ndeki uzmanlar tarafından gerçekleştirilen bu operasyon, insanın hayatta kalması için akciğerlerin mutlak kaide olduğu istikametindeki milyonlarca yıllık kuralı, en azından süreksiz bir müddetliğine, rafa kaldırdı. Bu hadise, çağdaş tıbbın yalnızca hastaları tedavi etmekle kalmadığını, tıpkı vakitte hayat ve vefat ortasındaki ince çizgiyi yine tanımladığını gösteriyor.
Her şey sağlıklı bir erkeğin Influenza B virüsüne yakalanmasıyla başladı. Başlangıçta kolay bir grip üzere görünen durum, kısa müddette akut teneffüs yetmezliğine dönüştü ve hastaneye ulaştığında durumu artık kritik bir noktaya gelmişti. Antibiyotikler ve klasik oksijen tedavileri, akciğerlerdeki yıkımı durdurmaya yetmedi. Hastanın akciğerleri o kadar ağır hasar almıştı ki, hem kalbi hem de böbrekleri iflas etmeye başladı. Operasyonu yöneten Profesör Ankit Bharat, hastanın hastaneye ulaştığı an kalbinin durduğunu ve akciğer dokusunun geri dönülemez halde bozulduğunu belirtiyor. Bu basamakta klasik prosedürler yetersiz kalınca, tıp takımı radikal bir karara imza atarak, iltihap odağı haline gelen akciğerleri büsbütün çıkarmayı ve hastayı yapay bir düzenekle hayatta tutmayı denedi.
Akciğersiz iki gün: Kalp ve makine ortasındaki hassas denge
Akciğerlerin bedenden çıkarılması, enfeksiyonun denetim altına alınması için tek yol haline gelmişti lakin bu durum devasa bir teknik sorunu da beraberinde getirdi. Kalp ve akciğerler birbirine kopmaz bağlarla bağlı olduğu için, akciğerler olmadan kanın oksijenlenmesini sağlamak ve kalbin zayıflamış ritmini korumak neredeyse imkansız bir vazifeydi. Uzmanlar, kanı beden dışında oksijenlendiren mevcut teknolojileri daha da geliştirerek, kalbin üzerindeki basıncı dengeleyen özel bir sistem kurdu. Bu yapay düzenek, iki gün boyunca hastanın kanındaki karbondioksiti temizleyip oksijen sağlayarak öteki organların güzelleşmesine vakit tanıdı.
Nakil için uygun organlar bulunduğunda, cerrahlar hastanın genel durumunun nakil sürecini kaldırabilecek kadar düzeldiğine karar vererek operasyonu gerçekleştirdi. Çıkarılan eski akciğerler üzerinde yapılan incelemeler ise kararın ne kadar yerinde olduğunu bir kere daha kanıtladı; çünkü o dokuların güzelleşme bahtı büsbütün ortadan kalkmıştı. Nakilden bu yana geçen iki yıllık süreçte hastanın büsbütün sıhhatine kavuşması ve olağan hayatına dönmesi, bu metodun muvaffakiyetini tescilledi. Profesör Bharat, özellikle genç yaştaki hastaların ağır akciğer hasarı nedeniyle kaybedilmesinin önüne geçebilecek bu yolun, gelecekte daha fazla hastanede uygulanabileceğini ve bağışçı bekleyen hastalar için hayati bir vakit kazandıracağını umut ediyor.
