Yaklaşık 1000 metre derinliğe sarkıtılan ölçüm aletleri, iniş sırasında sıkışarak buzun içinde hapsoldu ve devasa bir araştırma projesi şimdi başlamadan yarım kaldı. Thwaites Buzulu, global deniz düzeyini tek başına 65 santimetre kadar yükseltme potansiyeline sahip olduğu için Dünya’nın en kritik buz kütlelerinden biri olarak kabul ediliyor. Bilim insanları, buzun altından akan ve erimeyi hızlandıran sıcak suların karakterini anlamak hedefiyle buzda sıcak suyla devasa delikler açtı. Lakin bu operasyonda her şeyin kusursuz ilerlemesi için gereken müddet epey kısıtlıydı. Grup, süreksiz ölçümlerle okyanus sularının buzulun altında türbülanslı ve erimeyi tetikleyecek kadar sıcak olduğunu tespit etmeyi başardı. Asıl maksat ise, bir ila iki yıl boyunca data gönderecek kalıcı bir izleme sistemini yerleştirmekti.

Zamana karşı yarış ve tabiatın direnci

Kalıcı sistemi yerleştirme süreci, yaklaşık 750 metre derinlikte kabusa dönüştü. Aygıtlar, muhtemelen suyun süratle tekrar donması yahut buzulun süratli hareketi nedeniyle sondaj deliğine sıkıştı. Teknik takım aygıtları kurtarmak için her yolu denese de, Yeni Zelanda’ya dönecek geminin kalkış saati ve bölgede ağırlaşan hava koşulları tüm umutları tüketti. 7 Şubat prestijiyle geri dönmek zorunda kalan takım, değerli ekipmanlarını buzun karanlık derinliklerinde bırakarak bölgeden ayrıldı.

Bu başarısızlık, grubun Thwaites üzerindeki ikinci büyük teşebbüsüydü. 2022 yılındaki bir evvelki denemede, deniz buzu şartları nedeniyle bölgeye ulaşmayı bile başaramamışlardı. Lakin bilim insanları yaşananları bir mağlubiyet olarak değil, şiddetli bir öğrenme süreci olarak görüyor. Her ne kadar ana sistem kaybedilmiş olsa da, sıkışma anına kadar toplanan birinci bilgiler okyanusun ısınma suratı hakkında daha evvel elde edilmemiş bilgiler sundu. Baş araştırmacı Profesör Won Sang Lee, bu aksiliğin son olmadığını belirterek, elde ettikleri sonlu datanın bile o bölgenin neden incelenmesi gerektiğini kanıtladığını ve daha güçlü bir hazırlıkla geri döneceklerini vurguluyor.