Hayatınızdaki “enerji emici” insanlardan uzaklaşmak için artık bilimsel bir münasebetiniz var. Yeni bir araştırma, olumsuz toplumsal alakaların yalnızca moral bozmakla kalmadığını, biyolojik yaşlanmayı da önemli oranda hızlandırdığını ortaya koydu.
ABD merkezli bilim insanları tarafından yürütülen çalışma, “huzur bozanlar” olarak tanımlanan; daima gerginlik, düşmanlık yahut çok yük getiren bağlantıların sıhhatimiz üzerindeki yıkıcı tesirlerini mercek altına alıyor. Her buluşmada içinizi sevinçle doldurmak yerine gücünüzü tüketen bir arkadaşınız ya da görüşmek zorunda hissettiğiniz bir akrabanız varsa, bu durumu şahsen deneyim ediyor olabilirsiniz. New York Üniversitesi’nden Byungkyu Lee, “Tüm toplumsal bağlar destekleyici değildir” diyerek mevzuya giriyor. PNAS mecmuasında yayımlanan çalışma, bu stil beşerlerle başa çıkmayı hayatın doğal bir kesimi olarak görmenin bedelini fizikî sağlığımızla ödediğimizi gösteriyor.
Her bir huzur bozan kişi yaşlanmayı hızlandırıyor
Yaşları 18 ile 103 ortasında değişen 2000’den fazla iştirakçinin datalarını inceleyen uzmanlar, biyolojik yaş ile takvim yaşı ortasındaki farkı ölçmek için ileri seviye DNA analizleri kullandı. Sonuçlar epeyce çarpıcı bir gerçeği işaret ediyor: Hayatındaki “huzur bozan” kişi sayısı fazla olan bireylerin biyolojik saati, gerçek yaşlarından çok daha süratli ilerliyor. Yapılan hesaplamalara nazaran, hayatınızdaki her bir ekstra negatif kişi, yaşlanma suratınızı %1,5 oranında artırıyor. Bu da 10 yıllık bir süreçte, her bir huzur bozan kişi için fazladan 1,8 aylık bir yaşlanma bedeli manasına geliyor.
Araştırma takımı, bu tablonun temel nedenini kronik gerilime bağlıyor. Daima çatışmalı bağlantılara maruz kalmak, bedendeki gerilime hassas sistemleri durmaksızın etkin tutuyor. Bu durum vakitle sistemik iltihaplanmaya, metabolik gerginliğe ve DNA yapısındaki değişimlere yol açarak sıhhati temelinden sarsan bir durum. İştirakçiler yalnızca testlerde değil, kendi beyanlarında da bu biçim bireylerin varlığında fizikî ve ruhsal olarak daha berbat hissettiklerini lisana getiriyor.
Bugüne kadar tıp dünyası daha çok yalnızlığın ve toplumsal izolasyonun zararlarına odaklanmıştı. Lakin bu çalışma, “daha fazla toplumsal bağ” kurmanın her vakit âlâ olmadığını kanıtlaması ile farklılaşmış durumda. Şayet kurulan bağlar negatifse, sıhhate faydadan çok ziyan getiriyor. Bilimsel datalar de gösteriyor ki, size kendinizi makus hissettiren o bireylerden uzaklaşmak yalnızca bir huzur tercihi değil, birebir vakitte hayati bir sıhhat yatırımı.
