1969 yılında Neil Armstrong ve Buzz Aldrin Ay’a birinci adımlarını attığında, muhtemelen akıllarına gelmeyen şeylerden biri de orada bir rahibin bulunup bulunmadığıydı. Lakin Katolik Kilisesi, bu ihtimali çok daha evvelden düşünmüştü bile. Hatta o denli ki, Ay’ın resmi olarak atanmış bir Katolik piskoposu bulunuyordu.
“Boş bir uydunun piskoposa ne gereksinimi olabilir?” diye düşünebilirsiniz. Lakin bu tuhaf durum, aslında Katolik Kilisesi’nin 1917 tarihli Kanon Hukuku’nda yer alan hayli eski ve pek bilinmeyen bir kuraldan kaynaklanıyor. Bu kurala nazaran, yeni keşfedilen rastgele bir toprak, keşfin başladığı yerin piskoposluk bölgesine dahil ediliyor.
Apollo 11 vazifesinde astronotların Ay’a yaptığı birinci seyahat, Florida’daki Orlando Piskoposluğu hudutları içindeki Kennedy Uzay Merkezi’nden başlamıştı. Bu da demek oluyor ki, Kilise’ye nazaran Ay, Orlando Piskoposluğu’na bağlı sayılıyor. Böylelikle “Ay Piskoposu” unvanı, devrin Orlando Piskoposu William Donald Borders’a verilmiş oldu.
Bu durum, natürel ki yalnızca sembolik bir mana taşıyor. Orlando Piskoposluğu’ndan Peder John Giel’in de belirttiği üzere, Ay’da yaşayan kimse olmadığı sürece bu unvanın gerçek bir sorumluluğu yok. Lakin bu değişik ayrıntı, hem Kilise’nin bürokratik ciddiyetini hem de bazen ortaya çıkan mizahi istikametini gözler önüne seriyor.
Borders, Ay vazifesinden sonra Papa VI. Paul ile yaptığı görüşmede esprili bir formda “Biliyor musunuz, ben Ay’ın piskoposuyum” demişti. Papa’nın bu kelam karşısında bir anlık şaşkınlık yaşadığı, akabinde gülümsediği anlatılıyor. Bu da Borders’ın yalnızca misyon şuuruyla değil, sıcak kişiliğiyle de iz bıraktığını gösteriyor.
Bu misyonu şu anda sürdüren isim ise, John Gerard Noonan…
Ay’da hala bir ömür izi bulunmuş değil. Lakin bu küçük öykü, Ay’a dair bilinmeyen ayrıntılara bir yenisini daha ekliyor ve bize şunu hatırlatıyor: İnsanlık nereye giderse gitsin, inanç ve gelenekler de peşinden geliyor.
