Emma Thompson’ın “Love Actually“deki sessiz üzüntüsü yahut Terminatör’ün vedası üzere sahneler sinema tarihine geçti geçmesine lakin bilim dünyası bahse daha somut bir noktadan bakmaya karar verdi. Yapılan araştırmalar, mendil kutularını en süratli tüketen sahnenin hangisi olduğunu bilimsel bilgilerle tescilledi.

Her şey 1988 yılında California Üniversitesi’nde vazife yapan psikoloji profesörü Robert Levenson ve öğrencisi James Gross’un merakıyla başladı. İnsanlarda en ağır duygusal kırılmayı hangi sahnelerin yarattığını anlamak isteyen takım, laboratuvar ortamında dev bir deneye girişti. Yıllar içinde 250’den fazla sinema klibi elendi, liste daraldı ve sonunda tepe netleşti. Bilimin “en çok ağlatan film” olarak ilan ettiği üretim, 1979 yılına ilişkin olan ve Jon Voight’un başrolünde yer aldığı “The Champ” (Şampiyon) oldu.

Bambi’nin dramını bile geride bıraktı

Araştırmacılar, Franco Zeffirelli imzalı bu baba-oğul öyküsünün izleyiciler üzerinde yarattığı tesirin eşsiz olduğunu söylüyor. Emekli bir boksörün, oğlu T.J.’in geleceği için son kere ringe çıktığı sinemanın final sahnesi, en taş kalpli izleyiciyi bile sarsacak çeşitten. Küçük çocuğun, babasını uyanması için uyardığı o yaklaşık üç dakikalık sekans, Disney’in efsanevi “Bambi” sinemasındaki o meşhur kayıp sahnesinden bile daha fazla gözyaşı döktürdü. Deneklerin verdiği reaksiyonlar o kadar güçlüydü ki, sinema bir anda hüzün ölçmek için kullanılan standart bir araca dönüştü.

Bugün bu üç dakikalık boks sineması sahnesi, bilim dünyasında hala etkin olarak kullanılıyor. 300’den fazla makalede kaynak gösterilen çalışma; uyku bozukluklarından bağımlılık tedavilerine kadar pek çok farklı alandaki deneylerde, deneklerin hüzünlenmesi gerektiğinde başvurulan birinci prosedür. Sinema dünyasının bu etkileyici karesi, üzerinden onlarca yıl geçse de insan psikolojisi üzerindeki gücünü koruyor.

Eğer bu sineması izlerken kendinizi tutamadıysanız, yalnız değilsiniz. Artık yaşadıklarınızın biyolojik bir karşılığı bile var…