Gezegenimizde yaşayan sekiz ayı çeşidi ortasında, bizleri en az korkutanın dev pandalar olduğu kesin. Vakit içerisinde diplomasinin ve tabiat müdafaa çalışmalarının sempatik sembolü haline gelen bu siyah beyaz canlılar, ayı ailesinin tartışmasız en sempatik üyeleri olarak görülüyor. Lakin bu tatlı görünümleri, onlara sarılmanın düzgün bir fikir olduğu manasına gelmiyor, çünkü bu kucaklaşma teşebbüsü hiç de beklediğiniz üzere sonuçlanmayabilir.
Dev pandalar her ne kadar oyuncak üzere görünse de aslında epeyce cüsseli hayvanlar. Dört ayak üzerindeyken omuz hizaları 90 santimetreye kadar ulaşıyor ve yükleri 113 kilogramı bulabiliyor. Bir kutup ayısı yahut boz ayıyla kıyaslandığında hafif kalsalar da, bu yük bir insanı hırpalamak için ziyadesiyle kâfi. Lakin asıl tehlike ise meşhur çiğneme kapasitelerinde saklı. Pandaların köpek dişlerindeki ısırma kuvveti yaklaşık 1300 Newton civarında ölçülüyor. Bu sayı, onları ayı tipleri ortasında yalnızca kutup ve boz ayılarının çabucak gerisine yerleştiriyor. Bütün gün sert bambu gövdelerini parçalamak üzere evrimleşmiş yassı dişler ve güçlü çeneler, insan dokusuna önemli ziyanlar verebiliyor.
Hayvanat bahçesi çitlerinin gerisindeki gerçekler
Kayıtlara geçmiş bir “insan öldüren panda” hadisesi olmasa da, ataklar sandığımız kadar imkansız değil. Pekin Hayvanat Bahçesi’nde 2006 ile 2009 yılları ortasında yaşanan üç farklı hadise, bu nazik devlerin tehdit hissettiğinde neler yapabileceğini kanıtladı. Örneğin, çok alkollü bir ziyaretçinin pandayı sevmek için çitlerden atlayıp kafese girmesi büyük bir faciayla bitti. Gu Gu isimli panda, adamın sağ baldırını feci halde ısırdı ve bahtsız adam hastaneye kaldırılıp acil ameliyata alındı.
Benzer bir olayda, oğlunun oyuncağını almak için kafese giren (veya düştüğü sav edilen) öteki bir adam yine Gu Gu’nun amacı haline geldi. Habere nazaran, pandanın dişlerini kilitlediği baldırı kurtarmak için çenelerini zorla açmak gerekti. Yaralanan adam, enfeksiyon riskine karşı tekraren doku temizleme operasyonu geçirdi. Üçüncü hadisede ise kafese düşen bir kişi ayak ve dirseğinden yaralanarak deri nakli olmak zorunda kaldı. Araştırmacılar, bu üç hadisenin da ortak bir ders verdiğini söylüyor: Normalde çok nazik olsalar da, korkutulduklarında yahut sinirlendirildiklerinde ayı ailesine mensup olduklarını çok sert bir biçimde hatırlatıyorlar.
Vahşi tabiatta pandaların insanlara saldırması, insanlardan uzak durmayı tercih ettikleri için neredeyse hiç yaşanmıyor. Tekrar de kendi ortalarında bölge ve eş hengamesi yaparken ne kadar hırçınlaşabildikleri biliniyor. Velhasıl, bir pandanın yumuşacık tüylerine dokunma dileği ne kadar güçlü olursa olsun, o şirin yüzün arkasında tabiatın en güçlü çenelerinden birinin saklandığını unutmamak kural.
