Kurulan dev güneş tarlaları, kuşlar ve yarasalar için beklenmedik birer tuzağa dönüşebiliyor. “Göl etkisi” nedeniyle panelleri su kütlesi sanan canlıların yaşadığı bu acıklı durum, pak güç tahlillerinin bile tabiat dostu halde yine tasarlanması gerektiğini gösteriyor.

Hayvanlar dünyasında üreme, mevsime bağlı sert bir hayatta kalma mücadelesiyken beşerler bu kuralı binlerce yıl evvel yıktı. Pekala, biyolojik olarak neden öbür canlılardan farklılaştık ve her an üremeye hazır bir yapıya büründük?

Filipinler ve Endonezya’nın derin ormanlarında uzunluk gösteren Gökkuşağı Okaliptüsü, birinci bakışta bir sinema setinden fırlamış üzere görünse de aslında tabiatın en enteresan biyolojik süreçlerinden birini yaşıyor.

Japonya’nın uzak adalarında yaşayan ve görünüşüyle herkesi şaşırtan bu canlı, tavşandan çok bir porsuğu andırıyor. 6 milyon yıllık genetik mirası günümüze taşıyan bu “yaşayan fosil”, neden yalnızca geceleri ortaya çıkıyor ve pençeleri neden bu kadar güçlü?

Bilim insanları, Dünya’nın kurak bölgelerindeki bitkilerin rastgele değil, uzaktan bakıldığında görülen kusursuz bir “düzensiz hiperüniformite” desenini izlediğini keşfetti. Bu tertip, sonlu su için rekabeti en aza indiren doğal bir strateji. Hatta tıpkı örüntü, Mars’taki çakıl kümelerinde bile var.

Tayland’ın kuzeydoğusunda bulunan Three Whale Rock (Üç Balina Kayası), imajıyla yan yana yüzen üç balinayı andırıyor. Lakin bu tabiat oluşumunun gerisinde çok daha uzun ve sessiz bir geçmiş yatıyor.