Gelişmiş kızılötesi algılayıcılarla donatılan JWST, kainatın oluşumundan yalnızca birkaç yüz milyon yıl sonrasına ilişkin galaksileri görüntüleyebiliyor. Bu müşahedeler, cihanın erken devir yapıları hakkında yeni soruları da beraberinde getiriyor.

Gökyüzüne baktığımızda Ay’ın bazen parlak beyaz, bazen sarı tonlarında, hatta kızıl bir renkte parladığını fark ederiz. Pekala, kendi ışığını üretmeyen Ay, bu renk değişimlerini nasıl yaşıyor? Karşılık, uzayda değil, çabucak başımızın üzerindeki atmosferde gizli.

İnsan beyni hala sırlarını tam manasıyla çözemediğimiz bir sır küpü. Bilim insanları artık beynin yaydığı ışığın kaynağını anlamaya çalışıyor.

2003 ile 2022 ortasında, okyanus yüzeyinden suyun altına ulaşan ışıkta dikkat cazip bir azalma tespit edildi. Bilim beşerlerine nazaran bu durum, deniz canlılarının davranışlarını ve okyanusların iklimle olan ilgisini etkileyebilecek kadar kıymetli.

Tüm canlıların metabolizmasının bir yan eseri olan ROS’un tetiklediği ışık yayılımı, mevt ve gerilim anlarında besbelli halde değişiyor. Bilim insanları, bu doğal ışık parıltısının sıhhat alanında nasıl kullanılabileceğini araştırıyor.

Bilim insanları, mor rengin aslında fizikî olarak var olmadığını ve beynin kırmızı ile mavi ışık dalga uzunluklarını birleştirerek bu rengi oluşturduğunu söylüyor. Bu enteresan algı süreci, renklerin tabiatına dair yeni bir bakış açısı sunuyor.