Uzun müddettir jeomühendislik aktivisti olan Dane Wigington, hükümetlerin ve ordunun bâtın bir hava denetim programı yürüterek Amerikalıları zehirli kimyasallara ve tehlikeli ultraviyole radyasyona maruz bıraktığını argüman etti. Geoengineering Watch’un kurucusu olan Wigington, hükümetlerin iklim değişikliğinin gerçek boyutunu saklamak maksadıyla on yıllardır atmosfere alüminyum bazlı kimyasallar yaydığını tez ediyor. Ve bunu uçaklarla yapıyorlar…
Wigington, uçak emisyonlarında alüminyum nanoparçacıkları tespit ettiğini öne sürse de, bu bulgular hiçbir vakit bağımsız bir biçimde doğrulanmadı. Ona nazaran, en tehlikeli ultraviyole ışık formu olan ve olağanda büsbütün engellenen UV-C radyasyonu artık yeryüzüne ulaşıyor. Wigington, bunun işaretlerinin ormanlarda, güneş ışığının ağaçların dış katmanlarını yakıyor üzere görünmesinde belirginleştiğini söylüyor. Lakin, akran kontrollü hiçbir bilgi, UV-C’nin yeryüzüne ulaştığını bilimsel olarak onaylamıyor.
Bu savlar, hükümetin hava durumunu denetim etmek için ticari uçaklardan kimyasal püskürttüğünü savunan uzun soluklu “kimyasal iz komplo teorisinin” bir modülü. Bilim insanlarının ve hükümetin büyük çoğunluğu, uçaklar uçarken gökyüzünde oluşan izlerin birçoklarının, uçak egzozundaki su buharının yüksek irtifalarda buz kristallerine dönüşmesiyle oluşan sıradan ağırlaşma izleri olduğunu belirtiyor. Yeniden de bu komplo teorisi, kimi siyasi figürler ortasında ilgi görüyor.
Tarihsel bilgilerin farklı yorumlanması
Wigington, aktivizmine lokal yağmur suyunda olağandışı yüksek alüminyum düzeyleri tespit ettikten sonra başladığını ve bunun on yıllardır süren bir hava değiştirme kampanyasının kesimi olduğuna inandığını söz ediyor. Tezlerini desteklemek için, buhar izleri ansızın kesiliyormuş üzere görünen eski uçak imgelerine başvuruyor. Bilim insanları bunun, uçakların nem düzeyleri değişen hava ceplerinden geçerken doğal olarak gerçekleştiğini açıklasa da, Wigington bunu kasıtlı kimyasal dağıtım kanıtı olarak yorumluyor.
Aktivist, bu teoriyi Vietnam Savaşı’nda kullanılan belgelenmiş bulut tohumlama operasyonları ve o periyoda ilişkin siyasi yorumlarla (örneğin, periyodun Senatörü Lyndon B Johnson’ın hava kontrolü hakkındaki spekülatif sözleri) ilişkilendiriyor. Hatta, Irak’taki kuraklık ve İran Cumhurbaşkanı’nın Batılı ulusları “bulutları boşaltmakla” suçlaması üzere çağdaş olayları da gelişmiş hava değiştirme teknolojisinin muhtemel sonuçları olarak sunuyor.
Wigington, bu kapalı püskürtmenin, toprak mikrobiyomlarına ziyan veren ve ormanları boğan zehirli yağışlara yol açtığı konusunda emin. Ormanların artık eskisi üzere kokmadığını ve ağaçların teneffüs yapmadığını söylüyor. Bilim insanlarının birçok ise, günümüzdeki orman gerilimini büyük ölçüde sıcak hava dalgalarına, kuraklığa ve yangın hasarına bağlıyor.
Wigington, bilim topluluğu içinde bu global örtbası ortaya çıkarmak için bir hareket oluştuğuna inansa da, hiçbir bağımsız araştırma bâtın bir hava değiştirme programının varlığını doğrulamadı. Uzmanlar, çevrim içi ortamlarda yaygınlığına karşın, teorinin şu ana kadar doğrulanabilir delillerle desteklenmediğini belirtiyor.
