Enerji dünyasında ihtilal yaratacak buluşlar ekseriyetle devasa santrallerden yahut karmaşık laboratuvarlardan gelir, lakin bu sefer haberler direkt soluduğumuz havadan geliyor. Tesla yahut Rivian üzere devler büsbütün elektrikli araçlara odaklanırken, Aircela isimli bir teşebbüs çok daha farklı ve şaşırtan bir yol izliyor.
Şirket, atmosferdeki karbondioksiti çekip onu bildiğimiz akaryakıta dönüştüren, üstelik konutların çatısına sığacak kadar küçük bir makine geliştirdi. Bu teknolojinin en heyecan verici yanı ise yalnızca geleceğin araçlarını değil, bugün yollarda olan milyonlarca fosil yakıtlı aracı da karbon salınımı yapmadan çalıştırabilecek olması.
Sistem, çalışma prensibiyle adeta modern bir simya makinesini andırıyor. Aircela’nın geliştirdiği bu aygıt, birinci adımda özel bir sıvı solüsyon kullanarak havadan karbondioksit yakalıyor. Akabinde suyun içindeki hidrojeni ayırmak için elektroliz metodunu kullanıyor ve elde edilen bu iki maddeyi birleştirerek sentetik bir yakıt üretiyor. Sonuçta ortaya çıkan eser, mevcut motorlarda hiçbir değişiklik yapmadan kullanılabilecek nitelikte bir akaryakıt oluyor. Şirketin bu yılın başlarında bir çatı katında yaptığı canlı gösterim, teknolojinin kağıt üzerinde kalmadığını, sahiden uygulanabilir olduğunu açık bir formda kanıtladı.
Ev tipi akaryakıt istasyonları mümkün mü?
Şu an için sistemin en büyük handikabı üretim suratı olarak görünüyor. Makine, günde yaklaşık 3,8 litre akaryakıt üretebiliyor. Lakin bu ölçü az olsa da, aygıtın boyutu ve hammadde olarak yalnızca hava ile suyu kullanması, potansiyelin ne kadar büyük olduğunu gösteriyor. Konutlara, iş yerlerine yahut sanayi tesislerine kurulabilecek kadar kompakt tasarlanan bu makineler, akaryakıtı direkt tüketim noktasında üreterek nakliye maliyetlerini ve buna bağlı karbon ayak izini de ortadan kaldırıyor. Üstelik karbon yakalama sürecinde kullanılan sıvılar daima geri dönüştürüldüğü için sistem kendi içinde yenilenebilir bir döngü kuruyor.
Tabii ki her yeni teknolojide olduğu üzere burada da aşılması gereken kimi maniler var. Makinenin çalışması için dışarıdan elektrik gücüne muhtaçlık duyuluyor; yani bu usulün tam manasıyla “yeşil” sayılması için elektriğin güneş yahut rüzgar üzere pak kaynaklardan gelmesi kural. Aircela’nın önündeki asıl imtihan ise bu teknolojiyi kitlesel ölçekte verimli hale getirip getiremeyeceği konusu.
