Kimya sanayisinin en büyük etraf meselelerinden biri olan fosil yakıt bağımlılığı, sofralarımızdan artan ekmek kırıntılarıyla çözülebilir. “Nature Chemistry” mecmuasında yayımlanan dikkat alımlı bir araştırma, atık besinlerin hidrojen kaynağı olarak kullanılabileceğini kanıtladı.

Bilim insanları, bakterilerin doğal fermantasyon yeteneği ile metal katalizörleri birleştirerek atıklardan kıymetli kimyasal eserler elde etmeyi başardı. Sistemin en çarpıcı özelliği ise havaya karbon salmak yerine mevcut karbonu temizlemesi, yani “karbon negatif” bir yapı sunması.

Günümüzde ilaçtan plastiğe kadar pek çok alanda kullanılan hidrojenleme işlemi, ne yazık ki yüksek oranda karbon salınımına neden oluyor. Üretilen her bir kilogram hidrojen başına yaklaşık 20 kilogram karbondioksit açığa çıkması, çevresel sürdürülebilirliği imkansız hale getiren bir durum. Edinburgh Üniversitesi’nden biyoteknoloji profesörü Stephen Wallace, tabiatın bu ağır faturayı ödemeden tıpkı işi yapıp yapamayacağını sorgulayarak bu çalışmaya öncülük etti. Birtakım bakterilerin oksijensiz ortamda etraflarına hidrojen salması, fosil yakıtlara olan gereksinimi büsbütün ortadan kaldırabilecek bir biyolojik akışını tetikledi.

Araştırma grubu, teoriyi hayata geçirmek için yaygın olarak bilinen E. coli bakterilerinden faydalandı. Buradaki temel zorluk, bakterilerin canlı kalabileceği ortam ile kimyasal yansımanın gerçekleşeceği şartlar ortasındaki hassas dengeyi kurmaktı. Olağan kaidelerde kimyasal katalizörler biyolojik hücrelere ziyan verirken, su üzere doğal ortamlar da katalizörlerin randımanını düşürür. Uzmanlar, metal bir katalizörü direkt hücre zarına bağlayarak bu mahzuru aşmayı başardı. Hücre hidrojen ürettiği anda, gaz dışarı sızarken bu metal katalizöre çarpıyor ve istenen kimyasal dönüşüm %94 üzere yüksek bir muvaffakiyet oranıyla anında gerçekleşiyor.

Atık ekmek kırıntılarıyla yeşil enerji

Süreci daha ekonomik hale getirmek isteyen takım, değerli şeker kaynaklarını devreden çıkararak rotayı besin atıklarına çevirdi. Bayat ekmek kırıntıları