Fizikçiler, Büyük Patlama’nın çabucak akabinde gerçekleşen birinci birkaç saniyede, yani akıl almaz derecede küçük bir vakit dilimlerinde bile çok fazla şey yaşandığı konusunda hemfikir. Lakin o periyottaki aktivitenin kesin tabiatı hakkında büyük bir tartışma sürüyor. Yeni bir model ise kainatın başlangıç öyküsüne anlık kara delik oluşumlarını, egzotik bozon yıldızlarını ve hatta yamyam yıldızları dahil ediyor.
Elbette Büyük Patlama’nın tersine bu yeni model, büsbütün yokluktan ortaya çıkmıyor. Mevcut kimi teoriler, kainatın köken öyküsünün, Erken Unsur Hakimiyeti Devri (EMDE) ismi verilen bir fazı içerdiğini öne sürüyor. Bu periyot, Büyük Patlama’nın çabucak akabinde gelen enflasyon döneminden sonra ortaya çıkan çok sıcak parçacıkların soğumasıyla, yaydıkları gücün kütlelerini aşmaktan vazgeçtiği bir vakit dilimi olarak kabul ediliyor.
İtalya’daki İleri Araştırmalar Milletlerarası Okulu’ndan Dr. Pranjal Ralegankar ve grubu, o periyottaki parçacıkların tabiatı hala gizemini korusa bile, bir EMDE’de parçacıkların nasıl etkileşime gireceğini araştırdı. Vardıkları sonuç, ortaya çıkan oluşumların epey çeşitli olduğu ve ne yazık ki kimsenin takdir etmek için etrafta olmadığı karmaşık bir cihan yarattığı tarafında.
Doğrudan gözlemleme yahut laboratuvarda çoğaltma imkanımız olmasa da, fizikçiler cihanın birtakım erken etapları hakkında sağlam modellere sahip. Lakin enflasyon ile hidrojen ve helyumun çekirdek sentezi (nükleosentez) ortasında kalan boşluk, bilim insanları tarafından tam olarak anlaşılamamış bir periyot.
Yazarlar, bu aralıkta “maddenin süreksiz olarak cihana hakim olması” üzere ilgi cazibeli bir mümkünlük olduğunu belirtiyor. Şayet bu türlü bir EMDE yaşandıysa, küçük unsur halelerinin oluşumunu içeriyor olması gerekir. Bu halelerin kütleleri günümüz kozmosu standartlarına nazaran küçük (Dünya kütlesinin iki katından az) olabilir, lakin çok daha küçük bir kainatta bu kütle son derece ağır bir formda toplanmış olurdu.
Karanlık unsur adayları: Asteroid boyutunda kara delikler
Bu halelerin içindeki parçacıklar etkileşime girebilirse, kara delikler de dahil olmak üzere kompakt objeler oluşturmak için birleşebilirler. Halelerin gezegen boyutundaki kütleleri göz önüne alındığında, ortaya çıkan kara deliklerin kütlesi asteroidlerle karşılaştırılabilir boyutlarda olurdu.
Yazarlar, ferdi olarak mütevazı olsalar da, bu devirde o kadar çok kara deliğin oluşmuş olabileceğini varsayıyor ki, bu kara delikler astronomların uzun vakittir aradığı karanlık maddeyi temsil edebilir. Araştırmacılar, küçük kara deliklerin birçoklarının, EMDE’den saniyeler yahut dakikalar sonra hidrojen ve helyum oluşmadan bile Hawking Radyasyonu yoluyla buharlaşmış olacağını varsayım ediyorlar, bu da potansiyel tehdidin o kadar büyük olmayabileceğini gösteriyor.
Kara delikler, gölgelerinin fotoğraflanması ve birleşme dalgalarının tespit edilmesi sayesinde artık yaygın bir kavram. Lakin bozon yıldızları daha az biliniyor. Teorik olarak spin 0 yahut 1 olan parçacıklardan oluşan bozon yıldızları, müellifler haklıysa, ek primordial kara deliklere çökmeden evvel bu yeni doğmuş kainatı kısaca aydınlattı.
Ve yamyam yıldızlar
Modeldeki en çarpıcı objelerden biri de yamyam yıldızlar. Bu, nükleer füzyon yerine husus ve antimadde yok olması yoluyla güç üreten objelere verilmiş bir isim. Yok olma süreci füzyondan çok daha verimli olduğu için, yamyam yıldızlar çok daha güçlü radyasyon yayma potansiyeline sahip. Lakin müellifler, bir yamyam yıldızının etrafındaki husus halesi onu beslediği takdirde, kütlesinin diğer bir kara deliğe çökecek kadar yükseleceğini kestirim ediyor.
Yazarlar, yamyam yıldızların yaydığı ısının kütle toplamalarını engelleyerek onları kara delik olmaktan kurtarmış olma mümkünlüğünü kabul ediyor. Yeniden de bu modelde, erken kozmostan bugüne kadar bir şeylerin bu bahttan kaçınabilmiş olması neredeyse şaşırtan, çünkü bugün var olabilmemiz için bir şeylerin hayatta kalması gerekti.
Çalışma, Physical Review D mecmuasında yayımlandı.
