Dünya dışı bir medeniyetle yollarımız kesiştiğinde, bizi ziyaret edenlerin organik birer canlı olma ihtimali sanılandan çok daha düşük olabilir. Birçok bilim insanı, uzak galaksilerden gezegenimize ulaşmayı başaran birinci varlıkların robotik sondalar ya da zihinlerini yapay vücutlara aktarmış “biyoloji sonrası” yapılar olacağını öngörüyor.
Böyle bir senaryoda karbonhidratların, proteinlerin yahut makarnaların hiçbir kararı kalmıyor. Karşımızdaki konuk bir makine olduğunda, akşam yemeği menüsünde yalnızca pillerini doldurabileceği elektrik, ısı yahut nükleer güç kaynakları yer alacaktır. Lakin karşımıza biyolojik bir varlık çıkarsa, durum hem onlar hem de bizim için çok daha karmaşık bir hal alabilir.
Kalori hesabı ve inek kaçırma stratejisi
Biyolojik bir uzaylının beslenme alışkanlıklarını varsayım etmek imkansız olsa da temel fizik ve biyoloji kanunları sayesinde gereksinim duyacakları enerjiyi şimdiden hesaplamak mümkün. Canlıların kütlesi büyüdükçe gram başına harcandıkları güç azalsa da toplamda muhtaçlık duydukları kalori ölçüsü artış gösterir. Bu matematiksel istikrara nazaran, 70 kilogramlık bir uzaylının yalnızca hayatta kalabilmesi için günde en az 1700 kalori alması gerekli. 150 kilogramlık dev bir kozmik canlının metabolizması ise hiçbir şey yapmadan durduğu yerde bile 3000 kaloriden fazlasını tüketir. Olağan ki bu sayılara yürümek, düşünmek ya da bir uzay gemisini komuta etmek için harcanacak ekstra güçler dahil değil.
Valencia Üniversitesi’nden beslenme uzmanı Profesör José Miguel Soriano del Castillo, tam da bu noktada bilim kurgu sinemalarındaki inek kaçırma kıssalarının aslında çok mantıklı bir strateji olabileceğini esprili bir lisanla savunuyor. Gelişmiş bir medeniyet, Dünya’daki besinleri direkt tüketmeden evvel buradaki canlıların sindirim düzeneklerini çözmek ve mahallî ekosistemi tahlil etmek için denek olarak inekleri seçmiş olabilir.
Gezegenimizdeki gizli toksinler
Dünya, yabancı bir biyoloji için aslında ölümcül patojenler, alerjenler ve toksinlerle dolu riskli bir açık büfe manası taşıyor. Bizim için son derece inançlı ve lezzetli olan işlenmiş besinler yahut proteinler, onların karmaşık sindirim sistemleri tarafından hiç işlenemeyebilir. Bu yüzden uzaylıların hazır yemekler yerine yeryüzündeki su, azot, demir ve tuz üzere saf hammaddeleri toplaması daha güçlü bir ihtimal. Hatta ilerleyen süreçte kozmik ilgileri yönetebilmek ismine insanlığın hemen “uzaylı beslenme uzmanları” yetiştirmesi bile gerekebilir. Bu yeni jenerasyon uzmanlar, dışarıdan gelen konukları neyin beslediğini ve hangi moleküllerin onları birer zehre dönüştürdüğünü belirleyen en kritik meslek kümesi olacaktır.
