Bir kirpiden bile daha hafif olan, böceklerle beslenen ve “tek parmaklı” bu tuhaf canlı, dinozor evriminin eksik kesimlerini tamamlayan değerli bir keşif olarak öne çıkıyor. Alnashetri aslında büsbütün yeni bir keşif değil, lakin şimdiye kadar yalnızca küçük kemik kesimleri üzerinden tanınıyordu. 2014 yılında Patagonya’nın kuzeyinde gün ışığına çıkarılan ve yeni çalışmalarla ayrıntıları paylaşılan son fosil ise, büyük bir baht yapıtı neredeyse tam bir iskelet sunuyor. Bilim insanları, bu eksiksiz fosili antik lisanların sırrını çözen anahtarlara benzetiyor. Modüllü kalıntılardan tam bir beden yapısına geçmek, araştırmacıların bu cinsin anatomik dönüşümlerini ve gelişimini çok daha net haritalandırmasına imkan tanıyor.

Küçüklük bir seçim değil, bir başlangıç

Bu fosil, Alnashetri’nin ne kadar farklı bir yapıda olduğunu açıkça gösteriyor. Tek ve büyük bir başparmak pençesiyle sonlanan uzun kolları ve ağız dolusu minik dişiyle bu canlı, kuşlara o kadar çok benziyor ki, kümedeki birinci keşifler başlangıçta çağdaş kuşların atalarıyla karıştırıldı. Yapılan mikroskobik incelemeler, bu dinozorun 900 gram bile etmemesine karşın en az dört yaşında, yani yetişkin bir birey olduğunu kanıtlıyor. Bu minik boyutlar, evrimsel bir tartışmaya da noktayı koydu. Yaygın kanının bilakis, bu dinozorlar karınca yemek için küçülmedi; bilakis zati küçük oldukları için vakitle bu diyete yönelmek durumunda kaldı.

Keşfin bir öbür değerli boyutu ise kıtaların kaymasıyla ilgili yıllardır süregelen bir baş karışıklığını gideriyor. Bu kümenin fosillerine daha evvel Asya’da çok daha âlâ korunmuş hallerde rastlanmıştı. Ortadaki devasa okyanuslara karşın bu canlıların Güney Amerika’ya nasıl geçtiği ise bir gizem olarak kalmıştı. Patagonya’daki bu buluntudan ilham alan takım, Avrupa ve Kuzey Amerika’daki fosil koleksiyonlarını tekrar inceleyince yanıtı buldu. Bu küçük dinozorlar, kuzey ve güney yarımküreler birbirinden büsbütün kopmadan evvel aslında birden fazla kıtada esasen yaşıyordu.

Nature mecmuasında yayımlanan bu çalışma, Alnashetri üzere minik bir canlının 90 milyon yıl sonra bile büyük bir tesir yaratabileceğini gösteriyor. Tahminen cüssesiyle kimseyi korkutamıyordu fakat bugün bilim dünyasına sunduğu bilgilerle en az bir T-Rex kadar dikkat çekmeyi başarıyor.