İster yaz ister kış olsun, olimpiyat oyunlarının dopingle ilgili skandallara pek yabancı olmadığını söyleyebiliriz. Şayet bir maddeyi bedene enjekte ederek rakiplerin önüne geçme ihtimali varsa, birilerinin bunu deneme riskini alması şaşırtan değil. Lakin Milano-Cortina’da gerçekleşen bu yılki Kış Olimpiyatları, spor tarihinin tahminen de en tuhaf ve rahatsız edici söylentilerinden birine mesken sahipliği yapıyor.

İlk olarak Alman basınında yer alan argümanlara nazaran, kimi kayakla atlama atletleri, avantaj sağlamak için cinsel organlarına parafin yahut hyaluronik asit enjekte ediyor. Pekala, bir sportmen neden bu türlü tehlikeli ve absürt bir usule başvurur? Kayakla atlamada sportmenler, özel tasarlanmış eğimli bir rampadan aşağı kayıp en uzak noktaya uçmaya çalışıyor. Bu süreçte yalnızca atlayış uzaklığı değil, atletin havada sergilediği tarz de puanlanıyor. Kestirim edilebileceği üzere fizikî büyüklük atlama uzaklığını arttırmıyor. Lakin kıyafetlerdeki ufacık değişimler, atlayış performansını ve arasını direkt etkiliyor.

Milimetrik hesaplar ve kıyafet hilesi

Kayakla atlamada kullanılan tulumların bedene ne kadar sıkı oturduğu, aerodinamik performans için hayati ehemmiyet taşıyor. Yapılan bilimsel çalışmalar, tulum genişliğindeki her 2 santimetrelik artışın, hava direncini yaklaşık %4, kaldırma kuvvetini ise %5 oranında artırdığını gösteriyor. Sayısal simülasyonlara nazaran, tulumun tolerans hissesindeki 2,8 santimetrelik bir genişleme, atlayış arasını yaklaşık 5,8 metre uzatabiliyor.

İşte bu noktada kural ihlalleri devreye giriyor. Daha evvel Norveçli birtakım atletlerin tulumlarını gizlice yine diktirerek yüzey alanını genişlettikleri için ceza almaları, bu bahisteki rekabetin ne kadar ileri gidebileceğini zati kanıtlamış durumda.

İşte, cinsel organa yapılan enjeksiyon iddiaları tam da bu ölçüm etabıyla ilgili. Atletlerin tulumları dikilmeden evvel beden ölçüleri çok sıkı kurallar altında alınıyor. Kurallar, tulumun bedenin rastgele bir noktasında en az 2, en fazla 4 santimetre bolluk hissesine sahip olması gerektiğini söylüyor. Söylentilere nazaran kimi atletler, ölçüm sırasında o bölgeyi süreksiz olarak şişirerek tulumun o kısmını daha geniş diktiriyor. Yarış sırasında ise bu yapay şişkinlik indiğinde, tulumun içinde kalan boş alan bir tıp “hava yastığı” yahut “kanat” misyonu görerek atletin havada daha uzun müddet kalmasına yardımcı oluyor.

Sağlık riskleri endişelendiriyor

Ancak bu metot, rakiplere karşı sağlanan o çok küçük avantajın yanında müthiş sıhhat risklerini de beraberinde getiriyor. “Paraffinoma” ismi verilen durum, enjekte edilen yağın dokular tarafından emilememesi sonucu deri altında kistlerin oluşmasına ve sağlıklı dokunun yerini “İsviçre peyniri” gibisi bir yapının almasına neden olabilir. Daha “masum” görünen hyaluronik asit bile yanlış dozda yahut teknikle uygulandığında şiddetli ağrı, deformasyon, enfeksiyon ve kalıcı cinsel fonksiyon bozukluklarına yol açabiliyor.

Uzmanlar, ender durumlarda bu enfeksiyonun kangrene çevirip organ kaybına kadar gidebileceği konusunda kaygılı. Şimdi bu metodu kullanan biri kesin olarak yakalanmasa da, yalnızca birkaç metre daha uzağa atlamak için bu türlü bir riske girmek, spor etiğinin ve insan sıhhatinin sonlarını zorlayan karanlık bir tablo demek…