Güneş sisteminin en gizemli ve bir o kadar da acımasız gezegeni olan Venüs, önümüzdeki on yıl içinde yine Rusya’nın radarına giriyor. Sovyetler Birliği periyodundan bu yana “cehennem benzeri” şartlara sahip bu gezegene araç indirebilen tek ülke olma unvanını taşıyan Rusya, artık bu mirası canlandırma niyetinde.
Rus devlet medyasının paylaştığı son bilgilere nazaran Roscosmos, 2036 yılı için “Venera-D” ismini verdiği kapsamlı bir vazife üzerinde çalışıyor. Bu proje yalnızca yüzeye inecek bir araçla hudutlu kalmayıp; bir yörünge aracı ve gezegenin atmosferinde süzülecek dev bir balonu da içeren çok katmanlı bir keşif operasyonu olacak.
Venera-D projesinin geçmişi aslında 2003 yılına kadar uzanıyor. Bir periyot NASA ile ortak bir vazife olarak yürütülmesi düşünülen çalışma, son yıllardaki jeopolitik tansiyonlar ve 2022’deki Ukrayna işgali sonrası iş birliklerinin kopmasıyla büsbütün Rusya’nın kendi imkanlarıyla yürüttüğü bir operasyon haline geldi. Rusya Başbakan Yardımcısı Denis Manturov‘un yaptığı açıklamalar, Roscosmos’un robotik keşif maksatlarında Ay ve Venüs’ün merkezi bir ehemmiyete sahip olduğunu açıkça gösteriyor. Manturov, 1970’li yıllardaki başarılara atıfta bulunarak, Rusya’nın öteki bir gezegene iniş yapan birinci ülke olma geleneğini sürdüreceğini söyledi.
Yeni misyonun en heyecan verici maksatlarından biri, Venüs’ün asitli bulutları ortasında mikroorganizma seviyesinde hayat izlerini sürmek olacak. Son yıllarda gezegenin atmosferinde tespit edilen fosfin ve amonyak üzere hususlar, bilim dünyasında büyük tartışmalar başlatmış durumda. Venera-D, bu tartışmalara son noktayı koymak için gelişmiş sensörlerini Venüs atmosferine daldıracak. Bu kuvvetli seyahatte araçlar, yaklaşık 480 santigrat dereceye ulaşan kavurucu sıcaklıklara ve Dünya’nın deniz düzeyindeki basıncından 90 kat daha ağır bir atmosfer yüküne karşı direnmek zorunda kalacak.
Sovyet mirası ve çağdaş teknoloji birleşiyor
Sovyetler Birliği, 22 yıllık bir süreçte Venüs’e bir düzineden fazla araç göndererek bu alanda kırılması güç bir rekora imza atmıştı. Birinci denemeler olan Venera 1 ve 2 sessiz kalsa da, Venera 7 ile 1970 yılında ulaşılan muvaffakiyet, insanlık tarihinde bir birincisi temsil ediyordu. Volkanik kayalarla kaplı ve sülfürik asit bulutları yüzünden sarıya boyanmış Venüs fotoğrafları, bu serinin meyveleri olarak bilim tarihine geçti. 1983 yılındaki Venera 16 ile sona eren bu seri, artık 2036 yılında çok daha teknolojik donanımlarla geri dönecek.
Rusya bu yarışta yalnız değil; Venüs son yıllarda yine tanınan bir maksat haline geldi. Avrupa Uzay Ajansı (ESA) ve NASA’nın üzerinde çalıştığı VERITAS ve DAVINCI üzere projeler hazırlıklarını sürdürürken, Hindistan da 2028 civarında kendi Venüs aracını fırlatmayı hedefliyor. Hatta özel bölüm bile bu yarışın içinde; Rocket Lab ve MIT, “Venus Life Finder” projesiyle ömür arayışını bir adım öne taşımak istiyor. Fakat Venüs’ün kuvvetli tabanına ayak basmak ve orada hayatta kalmak, hala Rusya’nın geçmişten gelen en büyük kozu.
