Uzay madenciliği artık bilim kurgu sinemalarından çıkıp devasa bir endüstriyel planın kesimi haline geliyor. Los Angeles merkezli TransAstra şirketi, kulağa inanılmaz gelse de gözünü Dünya’ya yakın küçük asteroitlere dikti.
Şirketin geliştirdiği metot epey sıra dışı: Uzayda başıboş gezen bir göktaşını devasa bir torbanın içine hapsedip Dünya yakınlarındaki inançlı bir noktaya çekmek. “Yeni Ay” (New Moon) ismi verilen bu argümanlı vazife için şimdiden isimsiz bir müşteriden fon takviyesi alan şirket, yaklaşık 100 ton tartısında ve konut büyüklüğünde bir asteroidi yakalayıp yerini değiştirmeyi hedefliyor.
TransAstra CEO’su Joel Sercel, bu teşebbüsü yalnızca bir nakliye operasyonu olarak görmüyor. Sercel’e nazaran bu asteroitler, uzayda ham husus sürece ve üretim tesisleri için birer temel taşı misyonu üstlenecek. Gelecekte uzay araçlarının kesimlerini Dünya’da üretip fırlatmak ya da yakıtı yeryüzünden üst taşımak yerine, gereksinimimiz olan her şeyi direkt uzaydaki kaynaklardan elde etmenin kapısı bu sayede aralanıyor.
Uzaydaki pahalı madenler ve yakıt deposu
Şirket, önümüzdeki on yıl içinde robotik ve yine kullanılabilir uzay araçlarıyla ulaşılabilecek yaklaşık 250 potansiyel amaç belirledi. Sercel’in vizyonu, onlarca hatta yüzlerce küçük asteroidi Dünya’dan 1,5 milyon kilometre uzaklıktaki özel bir sürece tesisinde bir ortaya getirmeyi kapsıyor. Bu göktaşları yalnızca kuru birer kaya modülü değil; içerdikleri su sayesinde roket yakıtı, sahip oldukları mineraller sayesinde ise güneş panellerinden radyasyon kalkanlarına kadar pek çok donanım için kaynak sağlayacak. Örneğin, su bakımından varlıklı C tipi asteroitler birer yakıt istasyonuna, metal içeren M tipi olanlar ise dev birer maden ocağına dönüşme potansiyeline sahip.
Tüm bu planların ne kadar uygulanabilir olduğunu belirleyecek olan fizibilite çalışmasının mayıs ayına kadar tamamlanması bekleniyor. TransAstra; NASA, Purdue Üniversitesi ve Central Florida Üniversitesi üzere önemli kurumlarla iş birliği yaparak rotaları ve gereken uzay aracı dizaynlarını netleştirmeye başladı. Şayet finansman süreci planlandığı üzere giderse, birinci yakalama misyonu 2028 yahut 2029 üzere erken bir tarihte başlayabilir. Şirket, “yakalama torbası” teknolojisini şimdiden Memleketler arası Uzay İstasyonu’nda denedi ve boşlukta açılıp kapanabilen prototiplerle başarılı sonuçlar aldı.
NASA’nın daha evvel bir asteroidden yalnızca birkaç yüz gram örnek getirmek için milyarlarca dolar harcadığı düşünüldüğünde, TransAstra’nın 100 tonluk bir kütleyi “birkaç yüz milyon dolara” getirme argümanı epeyce şaşırtan. Lakin insanlığın Dünya dışındaki kaynakları kullanarak Güneş Sistemi’nde kalıcı bir gelecek inşa etmesi için bu cins radikal ve maliyet faal atakların bir mecburilik haline geldiği de bir gerçek.
