Ölümün kıyısından dönenlerin paylaştığı tecrübeler, merak ile kaygının harmanlandığı gri alanda her vakit kendine yer bulur. Lakin eski bir sıhhat vazifelisi olan Bill Tortorella’nın 1990’lı yıllarda yaşadığı olay, yalnızca şahsî bir “ışığa gidiş” kıssasından çok daha fazlasını barındırıyor.
New York’ta paramedik olarak vazife yapan Tortorella, 1994 yılında Arizona’daki bir iş gezisi sırasında ansızın kötüleşti. Hastanedeki birinci müdahalenin akabinde dinlenmek için geçtiği otel odasında şuurunu büsbütün yitiren Tortorella için o an, fizikî dünyanın hudutlarının bittiği, apayrı bir boyutun kapılarının aralandığı yerdi. Bugün 72 yaşına gelen eski sıhhat çalışanı, o gün vücudundan ayrıldığında karşılaştığı görünümlerin bugünkü dünyayı nasıl şekillendirdiğini hala büyük bir heyecanla paylaşıyor.
Tortorella’nın argümanına nazaran, şuurunu kaybettiği dakikalarda kendisini “rehber” yahut “melek” olarak nitelendirdiği manevi varlıklar karşıladı. Bu varlıklar ona yalnızca geçmişini izletmekle kalmadı, tıpkı vakitte insanlığın önündeki iki beklenen geleceği de birer sinema karesi üzere sundu. Gördüğü birinci tablo tam bir yıkım senaryosuydu. İnsanların bir yudum su uğruna birbirine ziyan verdiği, kaosun ve sefaletin hakim olduğu karanlık bir dünya ile yüzleşti. Çabucak akabinde ise bu korkutucu imajın tam zıttı ekrana yansıdı: Tabiatla barışık, nezaketin ve sevginin temel unsur olduğu huzur dolu bir ütopya. Tortorella’ya nazaran bu iki zıt görünüm, insanlığın kolektif seçimleriyle hangi bahta yürüyeceğinin somut birer göstergesiydi.
Vicdanın aynasında bir hayat muhasebesi
Deneyimin en sarsıcı anlarından birini ise “hayat incelemesi” basamağı oluşturdu. Tortorella, paramediklik yaptığı periyotta ağır yaralı bir çocuğa müdahale ederken yaşadığı o mucizevi anı tekrar gördü. Ambulansın içinde küçük kıza yardım etmeye çalışırken, kendi ellerinin üzerinde diğer bir elin dayanağını hissettiğini fark etti. Lakin bu manevi seyahat yalnızca mucizelerle hudutlu değildi. Geçmişindeki kusurlar, bilhassa de birinci eşinden ayrılma sürecinde ailesine yaşattığı zorluklar tüm gerçekliğiyle önüne serildi. Bu yüzleşme, ona hayatın her anının ve her davranışın ne kadar değerli olduğunu hatırlattı.
Eski paramedik, o gün kendisine gösterilen vizyonlar ortasında 11 Eylül üzere şimdi yaşanmamış büyük toplumsal olayların da bulunduğunu savunuyor. O an mana veremediği sahnelerin vakitle dünya tarihinde birer birer gerçekleştiğini görmek, yaşadığı tecrübeye olan inancını daha da pekiştirdi. Bir “vorteks” aracılığıyla istemeyerek de olsa vücuduna geri döndüğünü anlatan Tortorella, o günden sonra hayatını sevgi ve hizmet ekseninde tekrar kurguladı. Ona nazaran, dünyayı bekleyen o karanlık gelecekten kurtulmanın tek yolu, büyük kahramanlıklar yapmak değil; yalnızca kalpteki sevgiyi korumak ve vicdanın sesine kulak vermekten geçiyor.
