Akıllı telefonların hayatımızın ayrılmaz bir kesimi olmasıyla birlikte, dokunmatik ekranlarla imtihanımız her geçen gün yeni bir boyut kazanıyor. Bilhassa uzun tırnaklı kullanıcılar, enstrüman çalanlar yahut elleri daima iş üstünde olan zanaatkarlar için bu ekranları kullanmak bazen tam bir zahmet olabiliyor.
Louisiana’daki Centenary College öğrencisi Manasi Desai, tam bu noktada devreye girerek kozmetikle teknolojiyi birleştiren sıra dışı bir buluşa imza attı. Desai, rastgele bir tırnağı dokunmatik ekran kalemine dönüştüren özel bir oje prototipi geliştirdi.
Dokunmatik ekranlar, “kapasitans” ismi verilen bir prensiple çalışıyor. Ekran üzerinde küçük bir elektrik alanı oluşuyor ve parmağımız üzere iletken bir husus bu alana dokunduğunda elektriksel istikrar değişiyor; aygıt da bu değişimi bir komut olarak algılıyor. Fakat nasırlı parmaklar, eldivenler yahut iletken olmayan tırnaklar bu akışı engellediği için ekran reaksiyon vermiyor.
Literatürde “zombi parmak” olarak da anılan bu sorunu çözmek isteyen Desai ve araştırma danışmanı Joshua Lawrence, tırnak yüzeyini insan parmağı üzere iletken hale getirecek şeffaf bir formül üzerinde çalışıyor. Daha evvelki araştırmalar, bu iletkenliği sağlamak için ojenin içine karbon nanotüpler yahut metal parçacıkları eklemeye odaklanmıştı. Ancak bu hususlar hem solunduğunda tehlike yaratıyor hem de ojenin renk yelpazesini kısıtlıyordu. Desai ise sıkıntıyı metalik katkılar yerine kimyasal bir yolla çözmeyi tercih etti ve hazırladığı formülde “taurin” amino asidini ve “etanolamin” isimli organik molekülü bir ortaya getirdi. Bu karışım, ojenin yüzeyinde proton alışverişini tetikleyerek tıpkı insan derisindeki iyon hareketliliği üzere bir tesir yaratıyor. Böylelikle tırnağınız ekrana değdiği an aygıt bunu bir parmak dokunuşu sanıyor.
Henüz vitrinlere çıkmaya hazır değil
Manasi Desai, bu buluşun yalnızca kozmetik bir tercih değil, birebir vakitte bir ömür kalitesi artışı sunduğu tezinde. Geliştirilen bu şeffaf katman, mevcut rastgele bir ojenin üzerine yahut direkt doğal tırnağa uygulanabiliyor. Fakat takımın önünde hala aşılması gereken kimi pürüzler var. Şu anki en büyük sorun, ojenin iletkenlik tesirinin çok çabuk geçmesi. Mevcut formüller saatler yahut birkaç gün içinde bu özelliğini kaybediyor. Bilim insanları bu süreyi haftalara yaymak ve formülü büsbütün pürüzsüz, şık bir görünüme kavuşturmak için çalışmalarını sürdürüyor.
Şu anki “en az toksik” versiyonun biraz pürüzlü ve benekli bir yapıya sahip olduğunu kabul eden takım, bunun şimdi bir moda ikonu sayılmayacağını söyleyerek espri yapmayı da ihmal etmedi. Tekrar de elde edilen sonuçlar o kadar umut verici ki, araştırmacılar buluşları için şimdiden süreksiz patent müracaatında bulunmuş durumda.
