Elektrikli araçlar yollarda her geçen gün daha fazla görünse de bu araçların taşıdığı devasa bataryalar, yangın anında itfaiye takımları için alışılmışın dışında zorluklar çıkarıyor. Klasik içten yanmalı motorlara sahip araç yangınlarından çok farklı seyreden bu süreç, “termal kaçak” ismi verilen bir durumla başlıyor.
Batarya hücreleri arızalandığında yahut darbe aldığında denetimsiz formda ısınmaya başlıyor; bu ısınma, dışarıdan alev görülmese bile batarya paketinin içinde sinsi bir kimyasal tepkisi besliyor. Ortaya çıkan zehirli gazlar yangını adeta bir yakıt üzere körüklerken, söndürme çalışmaları klâsik usullerin çok ötesine geçmek zorunda kalıyor.
Bir elektrikli araç yangınını söndürmek, yalnızca alevleri dindirmek demek değil. Bataryanın içinde hapsolmuş güç, yangın söndürüldükten saatler sonra bile aracın yine alev almasına yol açabiliyor. İtfaiye grupları riski azaltmak için oksijeni kesen yangın battaniyeleri kullansa da bu tekniğin beklenmedik bir yan tesiri var. Battaniyeler bataryadan sızan tehlikeli gazları altında biriktiriyor; müdahale sırasında oksijenle temas eden bu gaz birikintisi şiddetli bir patlamaya dönüşebiliyor. Avustralya merkezli EV FireSafe üzere kuruluşlar, bu battaniyelerin operasyonel riskleri nedeniyle kullanımına karşı dikkatli olunması gerektiğini bilhassa vurguluyor.
Su tüketimi ve müdahale stratejilerinde yeni dönem
Elektrikli araç yangınlarında asıl amaç alevleri söndürmekten fazla bataryayı soğutmak. Lakin bu süreç göründüğü kadar kolay değil. Batarya paketleri çoklukla aracın tabanına, darbelere ve suya güçlü sert korumaların içine yerleştiriliyor. Bu korunaklı yapı, itfaiye suyunun ısınan hücrelere ulaşmasını engelliyor. Milletlerarası İtfaiye ve Kurtarma Hizmetleri Birliği’nin dataları, tek bir elektrikli araç yangını için harcanan su ölçüsünün, akaryakıtlı bir araca kıyasla 40 kata kadar daha fazla olabileceğini gösteriyor. Kimi olaylarda 90 bin litreye yakın su tüketilirken, takımların bataryayı soğutmak için aracı tam bir su tankına daldırmayı bile tartıştığı görülüyor.
Son periyotta yapılan testler, bu kuvvetli süreci yönetmek için yeni tekniklerin geliştirilmesini sağladı. Bilhassa 2025 yılında gerçekleştirilen deneyler, batarya paketine tıpkı anda farklı açılardan birden fazla hortumla müdahale etmenin soğutma verimliliğini artırdığını ortaya koydu. Ayrıyeten gruplar, yanan bir elektrikli aracı yan yatırmanın batarya bölmesine erişimi kolaylaştırdığını keşfetti. Bu sistem sayesinde itfaiyeciler hasar noktalarını direkt görebiliyor ve su akışını daha isabetli yönlendirebiliyor.
Tüm bu zorluklara karşın istatistikler, elektrikli araç yangınlarının sanıldığı kadar yaygın olmadığını kanıtlıyor. Örneğin İsveç’te yapılan geniş çaplı bir araştırma, yüz binlerce elektrikli araç ortasında yılda ortalama 20 yangın hadisesi yaşandığını, buna karşılık milyonlarca akaryakıtlı araçta binlerce yangın çıktığını gösteriyor. Elektrikli araç yangınları medyada daha fazla yer bulsa da aslında akaryakıtlı araçlara nazaran daha az görüldüğü bilinen bir gerçek.
