Bilim insanları primat fosili ararken hiç beklemedikleri bir görüntüyle karşılaştı. Diş boşluklarını ve omurga kemiklerini kendine mesken edinen antik bir arı çeşidi, tabiatın ne kadar sıra dışı bir yer olduğunu kanıtlıyor. Pekala, bu arılar neden toprağı değil de kemikleri seçti?

Doğu Asya’nın en eski kentlerinden Liangzhu’da keşfedilen işlenmiş insan kafatasları, arkeologları ikiye böldü. Evvelce ritüel hedefli kullanıldığı düşünülen kafatası kapları, burada sıradan seramiklerle atılmış haldeydi. Bu tuhaf uygulamanın yalnızca birkaç yüzyıl sürmesi de gizemi derinleştiriyor.

Yeni doğan bebeklerdeki kemiklerin sayısı, yetişkinlere kıyasla epey fazla. Pekala lakin bu farkın sebebi ne? Diğer bir deyişle, o kadar kemik beşerler büyüdükçe nereye gidiyor?