Avustralya’nın uçsuz bucaksız iç bölgeleri, tarihi bir gökyüzü rekoruna konut sahipliği yaptı. Güneşin ısıttığı topraklardan yükselen dikey sıcak hava sütunlarını birer yakıt üzere kullanan tecrübeli pilotlar, motor dayanağı almadan kıta tarihinin en uzun uçuşuna imza attı.

Son teknoloji dataları, jeolojinin en büyük kabul edilen “gerçeklerinden” birini sarsmaya başladı. Pangea’dan bile daha etkileyici olduğu düşünülen Pannotia muhteşem kıtası, yeni araştırmalara nazaran aslında hiç birleşmemiş olabilir. Pekala, yeryüzü o vakitler neye benziyordu?

İnsanlık tarihinin en kıymetli haritalarından biri olan De la Cosa yapıtı, Kolomb’un inanışının tersine Amerika’nın farklı bir kara kütlesi olduğunu ima eden birinci belgeydi. Bir periyot Napolyon’un eline geçtiği düşünülen haritanın, yalnızca birkaç ırmak çizgisiyle bugünün kıta çizgilerini göstermesi şaşırtıyor.

Bilim beşerlerine nazaran, kıtaların yavaş fakat daima hareketi Dünya’nın gelecekte tekrar dev bir harika kıta haline gelmesine neden olabilir. Ve bu jeolojik süreç, iklim ve hayat şartları üzerinde de değerli tesirler yaratabilir.

1985’te Şili’den bir araştırmacı tarafından keşfedilen kafatası, kıtaya insan ulaşımının sanılandan daha erken başlamış olabileceğine dair soruları gündeme getiriyor. Kalıntıların 19. yüzyıla ilişkin olduğu iddia ediliyor.

Derby Üniversitesi’nden araştırmacılar, Avrupa ile Kuzey Amerika ortasındaki ayrımın sanılandan daha karmaşık olduğunu öne sürüyor. İzlanda’nın, tamamlanmamış bir kıtasal ayrılmanın modülü olabileceği düşünülüyor.