Doğu Asya kökenli Joro örümcekleri, rüzgarı kullanarak kilometrelerce uçabiliyor. ABD’de süratle yayılan ve insan eli büyüklüğüne ulaşan bu canlılar, dondurucu soğuklara bile direnç göstererek yeni bölgeleri ele geçiriyor. Pekala, bu dev istilacılar beşerler için hakikaten tehlikeli mi?

Birçok insan için kabusa dönüşen örümcek kaygısının ardında yatan biyolojik gerçekler gün yüzüne çıktı. Yapılan araştırmada, insanların akrep ve kırkayak üzere canlılara bakabildiği lakin örümcek gördüğünde bakışlarını çabucak kaçırdığı ve ağdaki örümceği daha inançlı bulduğu saptandı.

Dev altın ipek örümceklerinin ağları, insan imali materyallerden bile daha sert ve esnek bir iplikten oluşuyor. Bu ağlar, küçük kuşları değil, yarasaları yakalayacak kadar güçlü. Bilim insanları, bu olayın başka omurgalıları avlayan büyük örümcekler düşünüldüğünde o kadar tuhaf olmadığını söylüyor.

Büyüklüklerinin beş katı avları hedefleyebilen “balıkçı örümcekler”, sırf su yüzeyindeki titreşimleri algılayarak pusu kuruyor. Antarktika dışında her kıtada varlıkları kanıtlanan bu cinslerin, balığı neden tercih ettiği sorusu ise hala bilim dünyasını meşgul ediyor.

Örümceklerin kısa ömürlü canlılar olduğu düşünülür, fakat Avustralya’da yaşayan bir dişi tuzak kapılı örümcek, bu bilgiyi büsbütün altüst etti. “16 Numara” ismiyle bilinen bu örümcek, öldüğünde inanılmaz bir rekor kırdı.

Birinci bakışta ürkütücü gelebilecek olan “örümcek yağmuru” olayının gerisinde, örümceklerin kendilerine yeni ömür alanı bulma eforu yatıyor.