Yerçekimi yasasının tüm dünyada eşit işlediğini sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Bilim insanları, Dünya’nın farklı noktalarında yerçekimi kuvvetinin kütle dağılımına bağlı olarak değiştiğini kanıtladı.

90’lı yıllarda bilimsel bir deney için yörüngeye taşınan binlerce denizanası, Dünya’ya döndüklerinde neden garip hareketler sergilemeye başladı? Uzayda yetişen canlıların biyolojik sistemlerinde yaşanan değişim, insanlığın uzaydaki geleceği için de büyük bir ihtar niteliğinde.

Şimdiye kadar kaydedilen en güçlü kara delik çarpışmasından gelen yerçekimi dalgaları, genel görelilik kuramını eşi gibisi görülmemiş bir hassasiyetle test etmeyi sağladı. Sonuçlar, Einstein’ın öngörülerinin hâlâ geçerli olduğunu gösteriyor.

Araştırmacılar, parabolik uçuşlarla simüle edilen mikro yerçekimini kullanarak G-FLight sistemiyle fonksiyonel kas dokusu üretti. Bu muvaffakiyet, Dünya’da güç olan damarlı doku üretimini kolaylaştıracak ve gelecekte astronotlar için kas kütlesi kaybı sıkıntısına tahlil sunabilir.

1960’lardan bu yana gizemi çözülemeyen Ay’ın yakın ve uzak yüzü ortasındaki farklılıklar, NASA’nın GRAIL vazifesinden gelen datalarla daha da karmaşık bir hal aldı. Yeni datalar, bu farkların yalnızca yüzey değil, iç yapıda da bariz olduğunu ortaya koyuyor.