Astronomi tarihinde birinci sefer saptanan bir olgu, Güneş’in manyetik gücünün yüzeyin çabucak altına sıkıştığını ortaya koydu. Yeryüzündeki elektrik şebekelerini ve uyduları etkileyebilecek bu yapısal değişimin gerisindeki sırlar, 2030 yılındaki yeni döngüde netleşecek.

Uzayın derinliklerinde keşfedilen TOI-5205 b, hem boyutuyla hem de kimyasıyla bilim dünyasını şaşkına çevirdi. Küçük bir yıldızın etrafında devasa bir kütleyle dönen bu gaz devi, atmosferindeki gizemli metal oranıyla bugüne kadar bilinen tüm oluşum teorilerini bir kenara itiyor.

Gökbilimciler, HD 137010 yıldızının yörüngesinde Dünya’ya şaşırtan derecede benzeyen bir gezegen adayı tespit etti. Yörünge mühleti ve boyutuyla kendi gezegenimizi andıran bu dünya, güneş ışığının yalnızca üçte birini alıyor. Fakat kalın bir atmosferin hayatı mümkün kılıp kılmadığı merak konusu.

Gökbilimciler, Samanyolu Galaksisi’nde başıboş gezen öksüz gezegenleri araştırırken beklenmedik bir “sessizlik” ile karşılaştı. Einstein’ın teorileriyle saptanabilen bu yalnız dünyalar ortasında, makul bir kütledeki gezegenlerin neden neredeyse hiç bulunmadığı büyük bir tartışma başlattı.

Gemini takımyıldızında bulunan GJ 251c isimli gezegen, Dünya’dan dört kat daha büyük ve yıldızının yaşanabilir bölgesinde dönüyor. Kırmızı cüce yıldızının şiddetli parlamaları büyük bir risk oluştursa da, bilim insanları bu yeni Süper-Dünya’yı ömür arayışında en yeterli adaylardan biri olarak gösteriyor.

Samanyolu’na galaktik haleden gelip giden tuhaf yörüngesiyle dikkat çeken Metuşelah Yıldızı, yalnızca garip bir gök cismi değil, tıpkı vakitte kozmolojik bir sorundu. 16 milyar yıllık varsayımı yaşı, 13,8 milyar yıllık cihanımız için büyük bir çelişkiydi. Neyse ki bu çelişki, nihayet çözüldü…