Florida’nın masmavi suları, serinlemek isteyen 74 yaşındaki bir adam için bir anda kabusa dönüştü. Sağlıklı ve faal bir hayat süren vatandaş, denize girdiği sırada bacağında oluşan küçücük bir kesiği başta hiç önemsemedi. Lakin o küçük sıyrık, yalnızca üç gün içinde tüm bedenini saran ve bacağını kaybetmesine neden olan dehşetli bir ömür çabasını başlattı.
İlk gün hafif bir sızıyla başlayan belirtiler, kısa müddette şiddetli ağrı ve deri morarmasına evrildi. Enfeksiyon o kadar süratli yayıldı ki, ikinci günün sonunda kolundaki deri rengi bile değişmeye başladı. Hastaneye ulaştığında durumu kritik olan hastanın sağ bacağı büsbütün kararmış, deri altında gaz baloncukları oluşmaya başlamıştı. Tıp dünyasında “et yiyen bakteri” ismiyle anılan bu dehşet verici tablonun gerisindeki isim ise aşikardı: Vibrio vulnificus. Sıcak ve tuzlu suları mesken tutan bu bakteri, bedene sızmak için en ufak bir yarayı bile fırsat biliyor. Hücreleri ele geçiren toksinleri ve dokuları adeta eriten enzimleriyle bağışıklık sistemini büsbütün saf dışı bırakıyor.
İstatistikler bu saldırganın ne kadar ölümcül olduğunu ispatlar nitelikte. Enfeksiyona yakalanan her üç bireyden biri hayatını kaybederken, karaciğer rahatsızlığı olanlarda risk çok daha üstlere tırmanıyor. Florida’daki olayda hekimler ağır bir gayretle hastayı hayatta tutmayı başarsa da, sağ bacağını diz üstünden ampute etmekten diğer deva bulamadılar. Aylarca süren deri nakilleri ve ağır antibiyotik tedavileri, bu “görünmez” düşmanın geride bıraktığı yıkımı temizlemeye yetmedi.
Isınan denizler tehlikeyi büyütüyor
Uzmanlar, iklim değişikliğiyle bir arada ısınan deniz sularının bu bakterinin tesir alanını genişlettiği konusunda hemfikir. Son yirmi yılda hadise sayısının sekiz kat artması, durumun artık yalnızca lokal bir sorun olmadığını gösteriyor. Evvelden yalnızca tropikal bölgelerde görülen bu tehlike, deniz suyu sıcaklıklarının artmasıyla birlikte kuzey kıyılarına gerçek süratle ilerliyor. Fırtınaların yarattığı su değişimleri de bakterinin yeni bölgelere taşınmasını kolaylaştırıyor.
Bu ölümcül enfeksiyondan korunmanın yolu ise aslında kolay tedbirlerden geçiyor. Bedeninde açık yara, dövme yahut yeni güzelleşmiş bir cerrahi müdahale olanların tuzlu sulara girmesi büyük risk demek. Şayet suya girmek zaruriyse, yaranın su geçirmeyecek biçimde kapatılması ve temas sonrası bölgenin çabucak sabunlu pak suyla yıkanması hayati kıymete sahip. Ayrıyeten deniz mahsullerinin âlâ pişirilmesi, bu sinsi bakterinin sindirim yoluyla bedene sızmasını engelleyen en tesirli savunma sınırı olarak görülüyor.
