İngiltere’nin güney kıyılarında yaklaşık 40 yıl evvel gün yüzüne çıkarılan fakat bir müze çekmecesinde unutulan antik bir yılan fosili, bilim dünyasını şaşkına çeviren bir keşifle tekrar hayat buldu. Polonya Bilimler Akademisi’nden Dr. Georgios Georgalis’in Londra Tabiat Tarihi Müzesi koleksiyonunda tesadüfen fark ettiği bu kalıntılar, bilimsel makalelere mevzu olacak kadar “tuhaf” bir çeşidin habercisi haline geldi. Şimdi tam olarak gizemi çözülemeyen bu canlıya, barındırdığı çelişkili özellikler nedeniyle “Paradoksal Yılan” (Paradoxophidion richardoweni) ismi verildi.
Fosil aslında 1981 yılında Hordle Cliff bölgesinde bulundu fakat onlarca yıl boyunca derinlemesine bir inceleme bekledi. Elimizde bu yılana dair yalnızca 31 adet küçük omur kemiği bulunuyor. Bir yılanın yüzlerce kemikten oluştuğu düşünülürse, bu sayı hayli az. Kafatası bulunamadığı için bu antik canlının neyle beslendiğini bilmek şimdilik imkansız olsa da, mevcut kemikler yepisyeni ve daha evvel hiç tanımlanmamış bir tıpla karşı karşıya olduğumuzu gösteriyor.
Evrimsel bir bilmece: Su yılanı mı, karada mı yaşıyor?
Yaklaşık 37 milyon yıl öncesine tarihlenen bu yılan, paleontologları tam bir çıkmaza sürüklemiş durumda. Zira fizikî özellikleri, günümüzde birbirinden büsbütün farklı kümelerde gördüğümüz anatomik yapıların bir karışımını sunuyor. Kimi özellikleri bugün yaşayan su yılanlarını andırırken, öbür ayrıntılar kara yılanlarıyla benzerlik gösteriyor. Dr. Georgalis, bu yılanın bilinen en eski su yılanı ailesine ilişkin olabileceğini düşünse de, elimizdeki delillerin şimdi kesin bir aile bağını kanıtlamak için yetersiz olduğunu belirtiyor. Şimdilik tek kesin sonuç, bu yılanın bildiğimiz hiçbir sınıfa tam olarak uymadığı gerçeği haline geldi.
Bu keşif, İngiltere’nin geçmişine dair değişik iklimsel gerçekleri de hatırlatıyor. Bugünün serin ve yağmurlu İngiltere’sinin bilakis, 37 milyon yıl evvel bu bölge tropikal bir cenneti andırıyordu. Ekvatora daha yakın olan ve atmosferdeki karbondioksit ölçüsünün yüksek olduğu o periyotta, İngiltere topraklarında dev timsahlar, antik kaplumbağalar ve egzotik memeliler cirit atıyordu. Bu tuhaf yılan da muhtemelen o sıcak bataklıkların yahut ormanların bir kesimiydi.
Müze çekmecelerinde hala incelenmeyi bekleyen binlerce kemik olduğu düşünülürse, yılanların evrimsel seyahatine dair daha pek çok “tuhaf” haberin yolda olduğunu söylemek yanlış olmaz. Dr. Georgalis, müzenin kurucusu olan ve “Dinozor” sözünü literatüre kazandıran Richard Owen‘ın koleksiyonundaki öbür kesimleri da mercek altına alarak bu gizemli evrimin peşine düşmeye devam edeceğini söyledi.
