Bilim insanları, global çapta roket fırlatmalarındaki süratli artışın hayati ehemmiyet taşıyan ozon katmanının uygunlaşmasını yavaşlatabileceğini söylüyor.

Dünyanın üzeri artık uydularla kaplı ve evvelce yılda bir iki kere uzaya roket fırlatılırken artık roketlerin biri inip başkası kalkıyor. Her gün çok sayıda roket fırlatılışına şahit olabiliyoruz.

Bilim beşerlerine nazaran, roket fırlatmaları kirletici hususları orta atmosfere salıyor ve burada Dünya’daki ömrü ziyanlı UV ışınlarından koruyan ozon katmanına ziyan verebiliyor. Bu, bilim insanlarının yeni telaşlarından biri. İnek çiftliklerinde hayvanların gaz salması nedeniyle ozonun ziyan görmesi açıklamalarından sonra ibre artık de Elon Musk‘a dönmüş olabilir.

Roket emisyonlarının ozon katmanı üzerindeki tesirleri üzerine araştırmalar 30 yıldan uzun bir müddet evvel başladı, fakat uzun müddet bu tesirler küçük görüldü. Fırlatma faaliyetleri hızlandıkça bu algı değişmeye başlıyor. 2019’da dünya çapında yalnızca 97 uzay roketi fırlatıldı. 2024 yılına gelindiğinde bu sayı 258’e yükseldi ve 2025’te sayının katlanarak artması bekleniyor. Nerdeyse günde iki – üç roket fırlatıyor olabiliriz.

Her gün üç – beş roket amacına az kaldı

2026 ve sonrası içinse insanlık artık leblebi çekirdek üzere roket fırlatıyor olacak. Savaşlar nedeniyle tarafların birbirlerine fırlattığı silahlı roketler ise bu sayılara dahil değil.

Orta ve üst atmosferde, roketlerden kaynaklanan emisyonlar, bulut kaynaklı yıkama üzere temizleme süreçlerinin olmaması nedeniyle, yerden gelen gazlara nazaran 100 kata kadar daha uzun müddet atmosferde kalabiliyor. Birden fazla fırlatma Kuzey Yarımküre’de gerçekleşse de, atmosferik sirkülasyon bu kirleticileri global olarak yayıyor ve genel olarak ozon katmanının incelmesine sebep olabiliyor.

Dolayısıyla, bilim insanları artık roketlerden ve uzaya ulaşmak için roket kullanma sisteminden son derece telaşlılar.