Üniversite sıralarında başlayan bir hayal, Türk endüstrisinin dışa bağımlılığını azaltacak somut bir muvaffakiyete dönüştü. Ege Üniversitesi Mühendislik Fakültesi son sınıf öğrencisi Şevket Boyatan, bitirme projesi kapsamında geliştirdiği “Yüksek Süratli Elektrik Motoru” ile yerli mühendisliğin gücünü bir defa daha kanıtladı. Türkiye’de seri üretimi epey kısıtlı olan bu teknoloji, hem verimliliğiyle hem de sessiz çalışma prensibiyle dikkat çekiyor.
Projenin danışmanlığını üstlenen Prof. Dr. Erkan Meşe, ortaya çıkan eserin teknik kapasitesine dair değerli ipuçları verdi. Türkiye’de yaygın olarak kullanılan standart elektrik motorlarının çoklukla dakikada 3 bin bölüm civarında döndüğünü belirten Meşe, genç mühendisin tasarladığı motorun tam 12 bin periyot suratına ulaştığını açıkladı. Yüksek suratın beraberinde getirdiği teknik zorluklar, tasarım basamağında yapılan özel dokunuşlarla aşılarak savunma sanayinden elektrikli araçlara kadar geniş bir yelpazede kullanıma hazır hale geldi.
Üniversite ve sanayi el ele verdi
Geliştirdiği motorun iç yapısında yaptığı özgün değişikliklerle verimliliği artıran Şevket Boyatan, projenin mutfağında yaşananları anlattı. Fırçasız motor kategorisinde yer alan bu tasarım, kapalı yapısı sayesinde gürültü kirliliğini minimuma indiriyor. Bilhassa havalandırma ve pompa sistemleri üzere sessizliğin kritik olduğu alanlarda büyük avantaj sağlayan motorun prototip süreci, sanayi devlerinin dayanağıyla tamamlandı. Tasarım ve tahlilleri şahsen yürüten Boyatan, üretim kademesinde Faz Elektrik ve Volt Bobinaj üzere yerli firmalarla iş birliği yaparak teorik bilgiyi alana taşıdı.
Ege Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Musa Alcı, bu muvaffakiyetin yalnızca bir öğrenci projesi olmadığını, üniversite-sanayi dayanışmasının en somut örneklerinden biri olduğunu vurguladı. Yüksek süratli motor teknolojilerinde Türkiye’nin şimdi istenen düzeyde olmadığını söz eden yetkililer, bu prototipin seri üretim için güçlü bir temel oluşturduğunu belirtiyor. Bu çalışma, yalnızca akademik bir muvaffakiyet değil; yerli mühendisliğin endüstride nasıl karşılık bulabileceğini gösteren umut verici bir atak olarak kayıtlara geçti.
