Son yıllarda toplumsal medyada, insanın gerçeklik algısını kökünden sarsacak tipten bir teori dolaşıyor: Dünya aslında 2012 yılında çoktan yok oldu ve biz o günden beri devasa bir simülasyonun içinde yaşıyoruz…
Bir vakitler Maya takviminin 21 Aralık 2012’de sona ermesiyle kopacağı söylenen kıyamet, o gün fizikî bir yıkım formunda gerçekleşmemiş olabilir. Lakin komplo teorisyenlerine nazaran o tarihte cihanımız bir halde “kırıldı” ve insanlık şuuru, hiçbir şeyin eskisi üzere olmadığı yapay bir gerçekliğe transfer edildi.
Bu ürkütücü tezin son devirde bu kadar popülerleşmesinin gerisinde, son on yılda Dünya’da yaşanan olayların mantık sonlarını zorlaması yatıyor. Global salgınlar, iklim krizleri, bitmek bilmeyen siyasi karışıklıklar ve toplumsal huzursuzluklar, birçok beşerde “gerçek bir Dünya’da bunlar olamaz” hissi yaratıyor. İnternet forumlarında ve toplumsal medyada bu durumu bir “yazılım hatası” olarak tanımlayanların sayısı her geçen gün artıyor. Beşerler, yaşadıkları tuhaflıkları açıklamak için “Dünya 2012’de bitti, biz şu an bir kara deliğin içinde ya da uzaylıların yönettiği bir Matrix cihanında yaşıyoruz” demeyi tercih ediyor.
CERN ve “Tanrı Parçacığı” şüphesi
Teorinin en dikkat cazip kısımlarından biri de bilimsel deneylerle tuhaf bir bağ kurması. Bu komplo teorisinin savunucuları, tam da o periyotta CERN’deki Büyük Hadron Çarpıştırıcısı’nda keşfedilen, Tanrı Parçacığı olarak da isimlendirilen “Higgs Bozonu” deneylerinin bir felakete yol açtığını öne sürüyor. Argümana nazaran bu yüksek güçlü çarpışmalar sırasında oluşan mikroskobik bir kara delik Dünya’yı yuttu. Fakat biz ölmek yerine, şuurumuz fark edilmeyecek kadar benzeri paralel bir kozmosa kaydığı için hayatımıza devam ettiğimizi sanıyoruz. Bu “geçişin” ispatı olarak da Mandela Etkisi üzere geniş kitlelerin birebir yanlış anılara sahip olması gösteriliyor.
Hatta Elon Musk üzere teknoloji dünyasının dev isimleri bile bu simülasyon fikrine uzak değil. Musk, yaratıcımızın devasa bir bilgisayar simülasyonu çalıştırıyor olabileceğini, hatta hayatımızın bir çeşit “uzaylı Netflix dizisi” tadında izleniyor olabileceğini sıklıkla lisana getiriyor. Ona nazaran, şayet reytingler düşerse yahut insanlık sıkıcı bir hale gelirse simülasyonun kapatılma riski bile var.
Elbette bilim dünyası bu argümanları hiçbir delili olmayan safsatalar olarak görüyor ve Maya takviminin yalnızca bir döngü değişimi olduğunu hatırlatıyor. Fakat dünyadaki kaos tırmandıkça, “aslında burada değiliz” fikri birçokları için kaçış noktası haline gelmeye devam edecek.
